دانشجویان عزیز کاردانی باستان شناسی هنر را با ارم آغاز می کنم تا باستان شناسی هنر را در عمل روایت کرده باشم. آنچه کنار صفحه مشاهده می کنید. تصویری کوچک بر روی سفال های تل باکون در مرودشت فارس است. من این تصویر را سال ها پیش در کتاب مکان مشاهده کرده بودم. در همدان تصمیم گرفتیم تصاویری در دیوار خانه مان نقاشی کنیم. این تصور را بزرگ کرده و ترسیم کردیم. شبی به ان نگاه می کردم و درباره اش فکر می کردم که چه چیزی را نشان می دهد. به نظرم رسید لاک پشتی است که از روبرو نمایش داده شده است. سوژه را بعدا ها در همایش امکان ها و امکانات تحول آموزش در باستان شناسی ایران به عنوان ارم همایش استفاده کردیم. دایره ای گرد ان گذاشته بودیم دانشجویان بوعلی زحمت کشیده بودند که یعنی کره زمین است. این لاک پشت در عین حال از نظر من حرکت آهسته و پیوسته بود. در ان همایش البته برخلاف ارمش گروهی فصد پیمودن ره صد ساله بصورت یک شبه داشتند و مکاتبات مخفیانه را برای من از چند روز پس از همایش اغاز کردند. خلاصه این یادگار ان شهر و ان همایش و آن فعالیت های مصادره شده به بوسیله افراد بی اخلاق است اما این تنها هنر است که می ماند و من البته بعدها ان را کمی تغییر دادم و هنوز هم مشی آهسته و پیوسته پیمودن را رعایت می کنم. برداشتی امروزی از نقشی پیش از تاریخی بازسازی در زمان معاصر و زندگی دوباره دادن به اثر: باستان شناسی هنر.